THOMAS BECHINGER | SEQUENCES
28 Ekim 2026, 19.00 | ART ROOMS, Girne
Thomas Bechinger’in SEQUENCES başlıklı sergisi, 28 Ekim’de Girne’deki Art Rooms’da açılıyor.
Sanatçının farklı mecralardaki üretimlerine uzun zamandır eşlik eden bir soru, serginin düşünsel çerçevesini oluşturuyor: Elle yapılan unsur—yani el yazısı, kişinin kendi eliyle çizdiği çizgi—elden kopup dolaylı hâle geldiğinde ne olur? Bechinger’in baskı tekniklerine ilgisi de bu sorudan besleniyor.
Sanatçı, imgelerin öncelikle bir tür iç dünyanın aynası olarak anlaşılması gerektiği düşüncesine temkinli yaklaşıyor. Onun için dolaylılık, yalnızca bir üretim yöntemi değil, aynı zamanda eserle arasına mesafe koyarak yeni resimsel olanaklara alan açmanın ve özgürleşmenin bir yolu.
Bechinger’in çalışmalarında el yazısını ve jesti çağrıştıran izler belirgin olsa da bunlar doğrudan bir duygu ifadesi olarak ortaya çıkmaz. Helmut Draxler’in sanatçının çalışmaları üzerine kaleme aldığı bir metinde belirttiği gibi, bu jestler “kendiliğinden” olmayı sürdürseler de “dolaysız duygudan kopar; resim yüzeyinde eylemler ve olaylar olarak yer alan ‘soğuk’ jestlere dönüşürler.”
Sergi, Bechinger’in üretim pratiğinde tekrar, dönüşüm ve mesafe arasındaki ilişkiye de odaklanıyor. Bir imgenin farklı süreçlerden geçerek yeniden biçimlenmesi, onu başlangıçtaki anlamından uzaklaştırırken yeni görsel ilişkilere açık hâle getiriyor. Bu yaklaşımda eser, sanatçının kişisel ifadesinin doğrudan bir yansıması olmaktan çıkarak kendi başına gelişen ve farklı yorumlara imkân tanıyan bir görsel alana dönüşüyor.
THOMAS BECHINGER | SEQUENCES
28 Ekim 2026, 19.00 | ART ROOMS, Girne
Thomas Bechinger’in SEQUENCES başlıklı sergisi, 28 Ekim’de Girne’deki Art Rooms’da açılıyor.
Sanatçının farklı mecralardaki üretimlerine uzun zamandır eşlik eden bir soru, serginin düşünsel çerçevesini oluşturuyor: Elle yapılan unsur—yani el yazısı, kişinin kendi eliyle çizdiği çizgi—elden kopup dolaylı hâle geldiğinde ne olur? Bechinger’in baskı tekniklerine ilgisi de bu sorudan besleniyor.
Sanatçı, imgelerin öncelikle bir tür iç dünyanın aynası olarak anlaşılması gerektiği düşüncesine temkinli yaklaşıyor. Onun için dolaylılık, yalnızca bir üretim yöntemi değil, aynı zamanda eserle arasına mesafe koyarak yeni resimsel olanaklara alan açmanın ve özgürleşmenin bir yolu.
Bechinger’in çalışmalarında el yazısını ve jesti çağrıştıran izler belirgin olsa da bunlar doğrudan bir duygu ifadesi olarak ortaya çıkmaz. Helmut Draxler’in sanatçının çalışmaları üzerine kaleme aldığı bir metinde belirttiği gibi, bu jestler “kendiliğinden” olmayı sürdürseler de “dolaysız duygudan kopar; resim yüzeyinde eylemler ve olaylar olarak yer alan ‘soğuk’ jestlere dönüşürler.”
Sergi, Bechinger’in üretim pratiğinde tekrar, dönüşüm ve mesafe arasındaki ilişkiye de odaklanıyor. Bir imgenin farklı süreçlerden geçerek yeniden biçimlenmesi, onu başlangıçtaki anlamından uzaklaştırırken yeni görsel ilişkilere açık hâle getiriyor. Bu yaklaşımda eser, sanatçının kişisel ifadesinin doğrudan bir yansıması olmaktan çıkarak kendi başına gelişen ve farklı yorumlara imkân tanıyan bir görsel alana dönüşüyor.